In Memoriam Pieter Schaap (11-9-1931 – 22-10-2015)

Afgelopen donderdag bereikte ons het droevige bericht dat Piet Schaap is overleden, een van de trouwste supporters van ZKV. “Ome Piet”, zoals velen tegen hem zullen hebben gezegd, kwam niet alleen voor het eerste naar ons veld of naar sporthal De Struyck, maar was eigenlijk bij alle thuiswedstrijden aanwezig waar hij bij kon zijn, van de jongste jeugd tot de oudste senioren. Zoals Els onlangs al schreef in haar voorwoord, verdwijnt het fenomeen Ome of Tante uit ons taalgebruik en is Ome Piet eigenlijk de laatste ZKV-er waarvoor we deze eretitel nog gebruikten. Zeven maanden na het overlijden van zijn vrouw Tante Lenie, moet zoon Rob nu ook afscheid nemen van zijn vader. Rob speelde jarenlang in ons eerste (jaren 80) en is de beste schutter van ZKV uit zijn tijd. Ook zijn zus Anneke was lid van ZKV, maar die is ons helaas al een aantal jaar geleden ontvallen.

Ome Piet was vele jaren donateur (met krantje) van ZKV, ik vermoed vanaf het moment dat Rob en Anneke uit huis gingen en daarmee de ZKV-er met daarin het wedstrijdprogramma; dat werd door Piet elk weekend nauwkeurig doorgenomen. Piet was begin september tijdens de thuiswedstrijd van het eerste tegen Groen Geel voor het laatst op ons veld. Met de rust stond het eerste ruimschoots achter en Piet voelde zich niet erg lekker en ging naar huis. Optimist als hij was, dacht hij toch dat dit een verloren wedstrijd was; achteraf bleek een inhaalslag in de tweede helft voldoende voor een punt.

Vorige week was ik bij hem op bezoek in Oostergouw. Toen ik binnen kwam, zette hij de TV uit, ging rechtop zitten en had hij een glimlach op zijn gezicht. “Leuk dat je even langskomt, goed om je te zien.” Hij wist dat hij niet meer beter zou worden, maar telde zijn zegeningen dat hij al drie keer eerder het geluk had om deze slopende ziekte te overwinnen. Hij keek terug op een bewogen leven, waarin sport altijd een belangrijke plaats heeft ingenomen. Met een tevreden gevoel dat zoon Rob zich inmiddels gesetteld heeft in Haarzuilens en dat Gerrit en Marieke, waar hij elke week aan de koffietafel te vinden was, hun plek in hun verbouwde huis hebben gevonden. Wel vond hij het erg jammer dat hij de vorderingen van kleinzoon Jesse, ook wat betreft het golf, niet langer zou kunnen volgen. En dat Rob kort na het overlijden van zijn moeder, nu ook zijn vader moet missen. Met trots wees hij op de mooie bos bloemen die de selectie hem had gebracht. ZKV nam een belangrijke plaats in in zijn hart en ome Piet was een graag geziene gast op ons veld.

Ome Piet, we zullen je missen langs de lijn. Wij wensen familie en vrienden veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Namens het Bestuur, Lex Kaper.